Ik kom niet uit de Haagse wandelgangen. Ik heb geen jarenlange partijcarrière achter de rug. En misschien is dat juist mijn kracht.

In 2018 werd ik wethouder in Tilburg, als partijloze buitenstaander. Ik gaf les aan de universiteit, deed onderzoek naar jeugd, geweld en onrecht. Maar ik voelde: de verhalen die ik hoorde in buurthuizen en bij de gemeente moesten naar het hart van de politiek. Daar wilde ik iets aan doen.

De stad vroeg iemand die bestaansonzekerheid en kansenongelijkheid aan zou pakken. Ik besloot te solliciteren. Niet om een carrière te starten, maar om verschil te maken. En dat doe ik nog steeds. Vanuit de overtuiging dat politiek begint met mensen.

Als wethouder begon ik met luisteren. Ik wilde weten wat het betekent om te leven in armoede. Dus leefde ik een maand lang op bijstandsniveau. Niet als symbool, maar als leerervaring. De tomatenpuree moest terug naar het schap. De chips werden avondeten. En toen mijn zoon onverwacht langskwam, schrok ik van mijn eigen gedachte: kan ik dit wel betalen?

Ik voelde wat zovelen dagelijks voelen: controle, schaamte, krapte. En ik wist: dit kan anders. Dat móet anders. We pasten de toon aan, versoepelden regels, en gingen uit van vertrouwen in plaats van wantrouwen.

In 2022 werd ik lijsttrekker voor GroenLinks in Tilburg. We werden de grootste partij. Niet vanwege mooie praatjes, maar omdat mensen zich herkenden. Omdat ze zagen dat ik geen afstandelijke bestuurder was, maar iemand van henzelf.

Nu zit ik in de Tweede Kamer, als nummer twee op de lijst van GroenLinks-PvdA. Een vrouw, moslima, moeder, Brabander. Geen kopie van Frans Timmermans, maar een aanvulling. Iemand die andere ervaringen meebrengt, andere verhalen vertelt.

Mijn missie? Bestaanszekerheid verankeren in de wet. Want iedereen verdient houvast. En hoop. Niet alleen op papier, maar in het dagelijks leven.

📢 Ik ben er voor jongeren die denken dat de politiek niet voor hen is.

✊🏻 Voor mensen die weten hoe het voelt om klem te zitten.

Voor wie zich afvraagt: maakt het uit waar ik vandaan kom?

Ik zeg: ja, het maakt uit. Want jouw verhaal doet ertoe. Net als het mijne.